தனிகல பலராம நாயுடு

“ஒரு கட்டை தர்பையை தீசி அவன் வாயிலே பெட்டி கொளுத்தனும் சார்” , பலராம் நாயுடு, அன்னமைய்யவின் தெலுங்கு பாடல் ஒன்றை தவறாக உச்சரித்த பாடகரை அர்ச்சனை செய்துகொண்டிருந்தார். பக்கத்திலிருந்த அவரது பாவா நாகம்ம நாயுடு “பரவாலேதுலே பாவமரிதிகாரு” என்று சொன்னதையும் காதில் வாங்காமல் அர்ச்சனை தொடர்ந்தது.
“அவர் தமிழ் சார், அவருக்கு தெலுங்கு தெரியாது.” என்று யாரோ சொன்னதற்கு, “தரியனும் சார்.தரிஞ்சுக்கனும், நான் இப்போ நல்லா தமில் பேசலே” என்று கர்ஜித்தார். சந்தடி சாக்கில் இவரது தமிழுக்கும் ஒரு சுய அங்கீகாரம் கொடுத்துக்கொண்டார் என்று சொல்லலாம்.

தனிகல பலராம நாயுடு. இவர் பேரைப்பார்த்தாலே தெரிந்திருக்கும். இவர் ஆந்திர மாநிலம். “தேச பாஷல்லோ தெலுகு லஸ்ஸா” தரியுமா? தெலுசுகோ. என்று மணிப்ரவாளமாய் தன் தாய்மொழியை உயர்த்திவைப்பதில் மிகவும் ஆவல். இவருக்கு தெலுங்குமொழியில் இலக்கணமோ இலக்கியமோ பெரிதாய் எதுவும் தெரியாது என்றாலும், தேசாபிமானமும் பாஷாபிமானம் அதிகம். பிறந்து வளர்ந்தது எல்லாமே ஆந்திரா என்றாலும் இப்போது வசிப்பது பிழைப்பு தேடிவந்த சென்னையில். “உங்க பாரதிகாரு சொல்லிருக்காரு தரியுமா? சுந்தர தெலுகுன்னு” என்று கேட்டு பலரை வெறுப்பேற்றியிருக்கிறார். பாடல் என்றால் அது தெலுங்கு மொழியில் தான் இருக்கவேண்டும் என்று தீர்மானமாக நம்புபவர். தெலுங்கு பாடல்கலை ஆந்திராவில் யாரும் அக்கரையாக பாடுவதில்லை , இந்தப்பாடல்கள் எல்லாம் நிலைத்திருக்க தமிழ் நாட்டிலிருப்பவர்கள் தான் காரணம் என்று யாராவது சொன்னால், பதில் பேசாமல் அவரையே பார்த்துக்கொண்டிருப்பார்.

இவர் இங்கே புகையிலை பிஸினஸில் இருக்கிறார். சென்னை வாழ் தெலுங்கு மக்களின் ஆந்திர தெலுகு சபாவிற்கு இவர் செயலாளராக இருக்கிறார். இவர் ஒரு டோல்கி வித்வான் கூட. பல உள்ளூர் கோவில் பஜனைகளில் இவர் வாசித்ததுண்டு என்றும் சில கச்சேரிகளுக்கும் இவர் ஆபத்துதவியாக மிருதங்கம் வாசித்ததுண்டு என்றும் இவரது பாவா நாகம்ம நாயுடு சொன்னார். இவர் பிஸினஸினால் வந்த வினையோ அல்லது பிரமையோ, எப்போதும் வாயில் புகையிலை அதக்கிக்கொண்டு பேசுவதுபோலவே இருக்கும். இவரது பெயரைக்கேட்காமலேகூட சொல்லிவிடலாம் இவர் ஆந்திரா என்று. இவரது வெள்ளை பேண்டும், ஜிகு ஜிகு டஸ்ஸர் சில்க் சட்டையுமே போதும், கண்டுகொள்ள. டஸ்ஸர் சில்க் சட்டையோ, கொடி போட்ட பழுப்பு நிற கைக்குட்டையுடனோ யாரையாவது பார்த்தாலே போதும் “மீரு தெலுகா?” என்று அன்யோன்யமாகிவிடுவார். அவர் ஆந்திரராய் இருக்கும் பட்சத்தில் இவரது செலவில் டீ கூட கிடைக்கும் இரண்டு மிளகாய் பஜ்ஜியுடன்.

அன்னமையாவை விடவும், ராமதாசை விடவும், தமிழகம் வந்ததால் த்யாகைய்யாவை விடவும் சிறந்த பாடல் எழுதியவர் கிடையாது என்று தீர்மானமாக நம்புகிறார். “தமிழ்நாட்டிலோ இருந்தாலும் த்யாகைய்ய தெலுகிலேதான் பாட்டு எழுதிருக்குறாரு. பார்தியா” என்று குத்திக்காட்டுவார். இவருக்கு இசையைப்பற்றி பெரிதாக ஏதும் தெரியாது. “சங்கீதத்துல ஏமிய்யா இருக்கு. எல்லாம் சாஹித்யத்துல இருக்கு. தெலுகிலே இருக்கு” என தெலுங்குமட்டும்தான் சங்கீதம் என சொல்லிக்கொண்டிருப்பார்.
இவரால் வாயைத்திறந்து ஒரு பாடலும் பாட முடியாவிட்டாலும், பாடலைத் தொடர்ந்து ஒரு இரண்டு வினாடி இடைவெளியில் ஏதோ முனகிக்கொண்டே இருப்பார். பாடுவதாக இவர் நினைத்துக்கொண்டிருக்கலாம்.

தமிழில் பேச இவர் பெருமுயற்சி எடுத்தாலும் இவருடைய உச்சரிப்பு இவரை காட்டிக்கொடுத்துவிடும். ழ கரத்தை ற கரமாகவும், தமிழ் சொற்களுக்கு தெலுங்கு உச்சரிப்பும் கொடுத்து தமிழின் உயிரை எடுத்துவிடுவார். சமத்காரமான பேச்சிருந்தாலும், இவரது சிரிப்பு சபையையே கலகலக்கச்செய்துவிடும். எந்த கச்சேரி போனாலும், பாடலின் முதல் வரி தெலுங்கில் ஆரம்பிக்கிறதா என்று பார்ப்பார். அது தெலுங்காகவே அமைந்துவிட்டால் இவரது சந்தோஷத்திற்கு பக்கத்து வரிசையில் இருப்பவர்களில் இருந்து அனைவரும் பலி என்றே சொல்லலாம். பாடகர் பாடிக்கொண்டிருக்கும்போது சில இடங்களில் இவர் கண்ணீர் விட்டு அழுதுவிடுவதும் உண்டு. கண்களில் இருந்து தாரை தாரையாக கண்ணீர் வழிய அரற்றிக்கொண்டிருப்பார். பக்கத்திலிருப்பவர் என்ன நினைத்தாலும் இவருக்கு ஒருபோதும் கவலையில்லை.

தமிழ்ப்பாடல்கள் ஏதும் பாடினால் ஏதோ கேட்கத்தகாதது போல கேண்டீன் பக்கம் ஓடிப்போய் நேரத்தை வீணாக்காமல் இரண்டு ப்ளேட் மிளகாய் பஜ்ஜி, ஓரிரு தோசைகள் உள்ளே தள்ளிவிட்டு, கணத்த ஏப்பத்துடன் இருக்கைக்கு வருவதற்கும் பாட்டு முடிவதற்கும் நேரம் சரியாக இருக்கும். இவருக்கு எந்த சபையில் யாருடைய சமையல் காண்ட்ராக்ட், யார் காண்ட்ராக்டில் என்ன நன்றாக இருக்கும், எந்த காண்ட்ராக்டில் எங்கு , என்று, என்ன ஸ்பெஷல் என்று கரதலைப்பாடமாக தெரியும். சாப்பிடுவதை ஒரு கலையாகவே நினைத்து செய்பவர் இவர். சாப்பிட்டு முடித்ததும் வரும் பில்லும், மெனு கார்டும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரி இருக்கும் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

இவரது குழந்தைகளுக்கு பாட்டு சொல்லிக்கொடுத்து எப்படியாவது சங்கீத வித்வத்சபையில் பாடவைத்துவிடவேண்டும் என்று ஒவ்வொரு பாடகர் வீட்டுக்கும் படையெடுக்கிறார். யாரும் இப்போதைக்கு தயாரில்லை என்று தெரிந்ததால் சொந்த கிராமத்திலிருந்து ஒரு இசை ஆசிரியரை வருடாந்திர விடுமுறைகாலத்தில் வீட்டிலேயே தங்கி கற்றுக்கொடுக்க ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்.

வந்தவரிடம் இவர் இசை சம்பந்தமாக பல உரையாடல்களையும் விவாதங்களையும் மொட்டைமாடியில் அமர்ந்து நடத்தியிருப்பதாகவும், அது மொத்தமாக தெலுங்கிலேயே இருந்ததால் அக்கம் பக்கத்து மக்கள் தப்பித்துவிட்டதாகவும் ஒரு செய்திக்குறிப்பு தெரிவிக்கிறது.

இவர் இப்போது சென்னையிலேயே இருப்பதால், இவரை ஏதாவது ஒரு சபையில் பார்க்கலாம். பெரும்பாலும் இவர் காண்டீனிலேயோ அல்லது தாரை தாரையாக கண்ணீர் விட்டுக்கொண்டு உங்கள் பக்கத்திலேயோ இருக்கலாம். எங்காவது இவரே உங்களை நேரில் பார்த்து “மீரு தெலுகா?” என்று கேட்கவும் கூடும். `

உஷார்… உஷார்.. உஷார்.

Advertisements

About ராமச்சந்த்ர சர்மா
A Music Buff

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: