திருவிடைமருதூர் வன்மீகநாதய்யர்

திருவிடைமருதூர் வன்மீகநாதய்யர். குளித்துவிட்டு ஸ்வாமி அறையினுள் நுழைந்தால் அவ்வளவுதான் அவரை அங்கிருந்து கிளப்புவது என்பது கஷ்டம். கரைந்து உருகி கண்ணீர் மல்க இறைவனை அழுது தொழுது வேண்டியபடி நின்றிருப்பார். உதடுகள் லலிதா சஹஸ்ரநாமமோ, விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமமோ சொல்லிக் கொண்டிருக்கும். அவரை அங்கிருந்து கிளப்பவேண்டுமென்றால் விசாலம் மாமி சமைத்ததை கூடத்தில் கொண்டுவந்து நிறப்பினால் தான் ஆச்சு. கும்பகர்ண வைத்தியத்தை விட பயனளிப்பது ஒன்று உண்டா உலகத்திலே? உடனே பகவானே நீயே ஆச்சு எனக்கு பிணை என்று பொறுப்பை அவனிடம் விட்டுவிட்டு வந்து சாப்பிட ஆரம்ப்பித்துவிடுவார்.

பக்கத்தில் இருப்பவன் ஜம்புநாதன், அவரது ப்ரதான சிஷ்யன். அவருக்கு சாப்பிடும் போது ஃபேன் இருந்தாலும் விசிறி விடுவது, துணி துவைத்துப் போடுவது போன்ற சிசுருஷைகள் செய்து அவரிடம் சங்கீதம் கற்றுக்கொள்பவன். இப்படி கற்றுக்கொண்டால்தான் வித்யை கைவரும் என்று அவனுக்கும் ஒரு ஐதீகம். வித்யையை என்பது ஐயர்வாளின் குமாரத்தியின் பெயரும்கூட என்பது சிறப்பு. திருவிடைமருதூரிலே இவரை விட்டால் பாட்டுக்கு வேறு ஆள் இல்லை என்பது திண்ணம். போனமாதம் திருவிடைமருதூரிலே நடந்த

ப்ரதோஷத்தன்று கூட இவர்தான் கச்சேரி. மூவாயிரத்தி ஏழு பேர் கச்சேரி கேட்டார்கள் அன்று என்று ஐயர் சொன்னார்.அவர்கள் முறையே இவரது பார்யாள் விசாலம், சிஷ்யர்கள் ஜம்பு, அம்பி, நானா, விச்சு, மைக் செட்டுக்காரன் மற்றும் சிவனும் சுமார் மூவாயிரம் சிவகணங்களும் என்று பின்னர் தெரிய வந்தது.

நவம்பர் மாதம் பிறந்ததிலிருந்து இவருக்கு படபடப்பும் ஆயாசமும் நிற்கவில்லை. ஒவ்வொருநாளும் தபால்காரனுக்கான இவர்காத்திருக்கும்போது இவரது முகத்தில் ஒரு நம்பிக்கையும் பின் அவன் கடந்துபோனதும் விடும் பெருமூச்சில்தான் ரேழிக்கொடியில் காயப்போட்ட மடித்துணி காய்ந்துவிடும். இவரது ப்ரார்த்தனை, காத்திருப்புஎல்லாமே இந்த வருடமாவது மதராசில் ஏதாவது ஒரு வித்வத் சபையில் சங்கீதக்கச்சேரி செய்துவிடவேண்டும் என்பதுதான். இது அவருக்கு ஒரு பெரும் குறையாகவே இருந்துவருகிறது. திருவையாறு தியாகய்யர் உத்சவத்தில் இவருக்கு சற்றேறக்குறைய சமமான பெரிய பெரிய வித்வான்கள் பாடிய அதே மேடையில் பாடியிருந்தாலும், மதராசில் சபையில் பாடுவது இவரது சங்கீதமயமான வாழ்கையில் இன்னும் ஒரு கனவாகவே இருந்துவருகிறது. சென்றவருடம் கூட இவர் சீமாச்சு மதராசுக்கு போகும்போது கும்பகோணம் ரயிலடி வரை போய் இதுகுறித்து ஞாபகப்படுத்தியிருந்தாலும் இதுவரை ஒன்றும் வேலைக்காகவில்லை. சீமாச்சு மதராசில் பல சபைகளுக்கு போவானாகிலும், தன் பெருமையை எடுத்துச்சொல்லும் சாதுர்யம் இல்லை என்பது இவரது துணிபு.

எப்படியாவது இந்தமுறையேனும் ஒரு வாய்ப்பு வாங்கித்தந்துவிடும்படி சீமாச்சுவுக்கு போன வாரமே இன்லாண்ட் கடிதம் எழுதியாகிவிட்டது. இன்னும் பதில் வந்து சேரவில்லை. ரயிலில் செல்ல டிக்கட்வேறு இன்னும் முன்பதிவு செய்யவேண்டும். போதாதகுறைக்கு எதிர்த்தவீட்டு கணேசன் வேறு என்னய்யா இந்த வருஷமாவது மதராஸ் சபைல கச்சேரி உண்டா? ன்னு கேட்டு எரிச்சலை கிளப்பிட்டுப்போயிருக்கிறார்.

ஏதாவது பண்ணியாகவேண்டும் என்று யோசித்ததில் கங்காராவ் வீட்டிற்குபோய் சீமாச்சுவுக்கு ஒரு டெலிபோன் போட்டு கேட்டுவிடலாமா என்று தோன்றியது. சரி என்று கிளம்பிப்போய் போன் செய்தபோது “டேய், நீ அடுத்த திங்கக்கிழமை இங்கே இருக்காமாதிரி கிளம்பி வந்துடு” என்றான். எப்போ கச்சேரி எங்கு என்ன ஏதும் தெரியவில்லை. சரி இந்தமுறை வாய்ப்பு அடித்துவிட்டது என்று சந்தோஷத்தில் பிரயாணத்திற்கான ஏற்பாடுகள் கணஜோராக தொடங்கிவிட்டார். ஊர் முழுக்க தண்டோரா போடும் வேலையை ஜம்பு சிறமேற்கொண்டு முடித்துவிட்டான்.
அதன் விளைவாக யாராவது அப்பா இருக்காரா என்றால்கூட “சார்வாள் இன்னைக்கு மதராசுக்கு போகிறார். அங்கே வித்வத் சபைல கச்சேரி
” என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தான்.

ஊரில் இருந்து ஒரு இருபது முப்பது பேராவது இவரை வழியனுப்ப இவரது வீட்டு வாசல் வரை வந்திருந்தார்கள். அதையே இவர் கும்மோணம் ரயில்வேஸ்டேஷன் வரை வந்திருப்பதாக நினைத்துக்கொண்டார். மாமிக்கு கல்யானத்திற்கு சீதனமாக வந்த வெள்ளி கூஜா, அரகஜா, மயில்கண் பட்டு, ஒரு தம்பூரா, எதற்கும் இருக்கட்டும் என்று ஒரு சுருதிப்பெட்டி, தொண்டை கரகரப்புக்கு ஒரு கால் கிலோ பனைவெல்லமும், வால்மிளகும், கூடவே எப்போதோ யாரோ கொடுத்த ஒரு மயில்கழுத்து கலர் சால்வை, வழியில் ரயிலில் காற்று அடித்து ஜலதோஷம் பிடிக்காமல் இருக்க அதை ஒரு உருமா போல கட்டிக்கொண்டிருந்தார். கூடவே பிரதான சிஷ்யனும் உடன் பாடுபவனுமான ஜம்பு.

மெலிதான குரலில் அவ்வப்போது ஏதாவது ஒரு ராகத்தை முனகிக்கொண்டே இருந்தார். கச்சேரியில் என்ன பாடுவது என்று மனதுள் ஒரே குழப்பம். ஆனால் இந்த வாய்ப்பு மீண்டும் வராது. எனவே தனது சங்கீத வித்வத்தை முழுவதும் கொட்டி மதராஸ் பட்டிணத்தையே கலங்கடித்துவிடவேண்டும் என்று நிச்சயம் செய்திருந்தார். எதிரில் இருந்தவர் “அடுத்த ஸ்டேஷன் எப்போ வரும்” என்று கேட்டால் கூட மெதுவாக சிரித்துக்கொண்டே ஜம்புவைப் பார்ப்பார். அதற்குள் ஒரு தனி அர்த்தம் இருக்கும். இவரது குலம் கோத்திரம் எல்லாம் சொல்லி முக்கியமாக இவர் மிகப்பெரிய சங்கீத வித்வான் என்றும் இப்போது மதராஸ் சங்கீத வித்வத் சபையில் கச்சேரி செய்ய போய்க்கொண்டிருப்பதாகவும் ஜம்பு சொல்லி முடிக்கும்போது லேசாக கல்யாணிராகத்தை முணுமுணுப்பார். எதிரிலிருப்பவர் சற்றே மிரண்ட விழிகளுடன் ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்க்கத் தொடங்கிவிடுவார்.

இரவு கையில் கொண்டுவந்திருந்த புளிசாதத்தையும், ஆத்மாவை குளிர்விக்கும் தயிர்சாதத்தையும் போஜனம் செய்து ஒரு ஸ்ருதி சுத்தமான ஏப்பத்தை வெளியிட்டு இப்பொது சிஷ்யனை வாஞ்சையாக பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். ஜம்பு தன்னை தயார் படுத்திக்கொள்ள மெயின் பாட்டு என்ன சக்கனி ராஜவா? என்று கேட்டதற்கு அட அசடே, எத்தனைபேர் அந்தப்பாட்டை பாடியிருக்கிறார்கள். என்ன இது பழைய சாதம் மாதிரி எப்போவும் கரஹரப்ரியா, காம்போதி சங்கராபரணம்ன்னு. அதெல்லாம் பாட என்ன ஞானம் வேண்டிக்கிடக்கு. நானே போட்ட சில பாட்டை ஸ்பெஷலா இதுக்காக தயார் பண்ணி வெச்சுருக்கேன். பாரு நான் பல்லவியை தொட்டதும் பட்ணத்துல எல்லாரும் வாயடைத்துப் போகப்போறா.” என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்.

ஒருவேளை சீமாச்சு இவருக்கு நிஜமாகவே எதாவது ஒரு சபையில் பாட வாய்ப்பு வாங்கித்தந்திருக்கக்கூடும். எங்காவது சபையில் பனுவலட்டி ராகமோ அல்லது கனஜகன ராகமோ கேட்டால் ஒரு நிமிடமாவது உள்ளே போய் பார்த்துவிடுங்கள். பாடுபவர் சங்கீத மஹாஸ்ரீ திருவிடைமருதூர் வன்மீகநாதய்யராகவும் இருக்கலாம்

Advertisements

About ராமச்சந்த்ர சர்மா
A Music Buff

5 Responses to திருவிடைமருதூர் வன்மீகநாதய்யர்

  1. Raju-dubai says:

    This character reminds me of one Kitta iyer-self proclaimed Music critic from my native place tanjore.of course, he had loads of music knowledge and i have seen him in the company of great musicians of 60s at tiruvaiyaru during thyagaraya aaaradhanai time and in tanjore at concerts/sabhas.

    Nice write up.You nicely brought up the ambience of the 60s.

    raju-dubai

  2. அய்யனார் வாசுதேவன் says:

    ஸுஸர்லா அவர்களே,

    //You nicely brought up the ambience of the 60s.// இது பாராட்டுன்னு எனக்குத் தோணலை. கொஞ்சம் கல்கி, தேவன் நடையை விட்டு வெளில வாங்க சார். போட்டோவை பாத்தா சின்னப் பையனாத் தெரியுது – எதுக்கு வலிந்து பழைய நடை?

    • வாசுதேவன் சார்,

      சரியாகத்தான் சொல்கிறீர்கள். இது தேவன் நடையை சில காலம் முன்பு நான் ட்ரைபண்ணிப் பார்த்தது. மாற்றனும்தான். ஆனால் நானென்ன வெச்சுக்கிட்டு வஞ்சனையா பண்ணுறேன். இவ்வளவுதான் வருது…இப்போதைக்கு.

      • அய்யனார் வாசுதேவன் says:

        நன்றி! பயிற்சி செய்யுங்கள்.. எழுத்தும் கைகூடும். 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: