வடபாதிமங்கலம் சங்கரசுப்ரமணியன்

தமிழின் மொத்த உருவமும் இவர்தான் என்று ஒரே வார்த்தையில் சொல்லிவிடலாம். வாழும் தமிழ், முத்தமிழின் முதல்வன் போன்ற சொற்கள் எல்லாம் இவருக்கு சாலப்பொருந்தும். இவரது தமிழ்ப்புலமைக்கு எடுத்துக்காட்டாக இவர் திருத்தி எழுதிய கம்பராமாயணம் ஒன்றே சான்று. கம்பரமாயணம் என்று அறியப்படும் ராமாயணத்தை இவர் தமிழில் மொழிபெயர்த்தமைக்கு ஞான பீடம் உட்பட பல விருதுகள் வரும் என்று எதிர்பார்த்திருந்தார். ஆனால் ஏதோ சில சக புலவர்களின் சூழ்ச்சியின் காரணங்களால் வரவில்லை என்று சொன்னார். ஒருவேளை இவரது புலமையை எவரும் புரிந்துகொள்ளாமையும் காரணமாக இருக்கலாம். வாழும் காலத்தில் எவனும் சிறந்த தமிழ்ப் புலவனை கண்டுகொண்டதில்லை என்று அதற்கான காரணத்தை இவர் விளங்கிச்சொல்வார். இப்போது இவர் நாலாயிரம் திவ்யப் பிரபந்தத்தை தமிழில் மொழி பெயர்க்க பெருமுயற்சி செய்துவருகிறார்.

அடுத்த கட்டமாக பெரியபுராணத்தையும் தமிழ்ப்படுத்தப்போவதாகச் சொல்லி சக தமிழ்ப் புலவர்களுக்கு கிலி ஏற்படுத்தியிருக்கிறார். புராணம் என்றால் பொய், பெரிய புராணம் என்றால் பெரிய பொய் என்று நகைச்சுவை உணர்வோடு இவர் சொன்னதை பலர் ரசிக்கத்தெரியாமல் வீட்டுக்கு போகும் வழியில் கல்லால் அடித்துவிட்டார்களாம். இவரது தமிழ்ப்பயிற்சி குறித்து கூறும்போது பலவருடம் இவர் ஆழ்ந்து தமிழ் மொழியை திரு. திருவாலங்காடு கரிவலம்வந்த பெருமாளிடம் கவனம் செய்திருப்பதாக சொல்வார். இவரது எளிய முயற்சியாக தமிழ் அகராதி ஒன்றும் வெளிவந்திருக்கிறது. இவரது முன்னோர்கள் தமிழ்ப்புலவர்களாக இருந்ததாகவும், சோழர் பரம்பரையே இவரது தமிழ்ப்புலமைக்கு அடிமை என்று செப்புப்பட்டயம் அடித்துக்கொடுத்திருப்பதாகவும் மதுரை அலங்காநல்லூரில் கண்டெடுக்கப்பட்ட பல்லவர் கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதாகவும் பெருமிதம் கொள்வார். அவ்வப்போது, வள்ளுவர் தனக்கு என்ன முறை ஆகவேண்டும் என்று ஆராய்ச்சியிலும் ஈடுபட்டு தற்போது அதை நிறுவ ஆதாரங்கள் திரட்டிக்கொண்டிருக்கிறாராம்.

இவருக்கு தமிழ்த்தாகம் இருப்பதுபோலவே, சங்கீதப்பித்தும் மிக அதிகம். இவரது சங்கீத ஞானம் உலகப் ப்ரசித்தமாகாவிடிலும், உள்ளூரில் மிகப் ப்ரபலமாக பேசப்படுகிறது. இவர் தமிழிசை இயக்கத்தின் வேர்களில் ஒருவர் என்று சொல்லிக்கொள்வார். தமிழிசை என்பதுதான் முதல் முதலில் தோன்றியது. ஏனென்றால் கல் தோன்றி மண் தோன்றா காலத்தின் முன் தோன்றிய மூத்த குடியான தமிழ்க்குடியின் இசைதானே முதலில் தோன்றியிருக்கவேண்டும் என்பது இவரது வாதம். கல்லும் மண்ணுமே இல்லை என்னும்போது பூமி எம்மாத்திரம். உலகம் இசைமயமான ஒலியிலிருந்து தோன்றியது என்று சொல்வார்களே அது தமிழிசையைத்தான் என்று இவரால் அறுதியிட்டுச் சொல்லமுடியும். இவரது இசைப்புலமையும், தமிழ்ப்பற்றும் கண்டு பலர் மிரண்டு போய் பல இடங்களில் பாடுவதை நிறுத்திவிட்டு தமிழ்ப்பாடல்கள் நோட்டு புத்தகத்தைத் தேடிக்கொண்டுவர மிருதங்கம் வாசிப்பவரை பணித்ததும் உண்டு.

சமீபகாலமாக இவர் கச்சேரிகளுக்கு போய்வருவதை வழக்கமாக கொண்டிருக்கிறார். முதல் வரிசையில் உட்கார இடம் இல்லாவிட்டாலும் இவரது ப்ரதாபத்தை கருதி தான் எழுந்தாவது யாராவது இவருக்கு இடம் தந்துவிடுகிறார்கள். கச்சேரி முடிந்ததும் காண்டீனில் நடக்கும் சிறு கூட்டத்தில் “என்னய்யா பாட்டு பாடறான், ஊத்துக்காடு, முத்துத்தாண்டவர்ன்னு, நம்ம பாட்டு ஒன்னு கூட தெரியாதா இவனுக்கு” என்று கேட்டு இவர் சக மேசைவாசிகளை அதிர வைப்பதும் உண்டு. இவர் தன் அரிய முயற்சியில் சில பல பாடல்கள் இயற்றியிருக்கிறார். அதை ஒரு நோட்டு புத்தகத்தில் எழுதி எல்லா கச்சேரிகளுக்கும் எடுத்துவருவதும் உண்டு. யாரேனும் கேட்டாலும் கேட்காவிட்டாலும், கச்சேரி நடுவிலும், தனியாவர்த்தனத்தின்போதும், படித்துக்காட்டி புளகாங்கிதப்படுவார். “நல்லதாப்போச்சு இவருக்கு பாட வரவில்லை” என்று மனதுக்குள் சிலர் நினைத்திருப்பார்களோ என்னவோ.

உள்ளூரில் நடக்கும் கச்சேரிகளுக்கு தன் வெள்ளை வேட்டி வெள்ளை சட்டையில் ஆஜராகிவிடும் இவர் ஒரு துண்டு சீட்டில் வடபாதிமங்கலம் சங்கரசுப்ரமணியன் அவர்கள் பாட்டு ஒன்று பாடவும் என்று எழுதி, வாங்கிய பாடகர் யார் அது என்று யோசிக்கும்போதே ஒரு பெரிய தாளில் காலையில் கவனம் செய்த பாடல் ஒன்றை நீட்டி, அது அடியேன் தான் என்று தன்னடக்கத்துடன் சொல்லி பாடகரை திகைக்கவைப்பார். இவரது இஷ்ட தெய்வமான புலிப்பாதிரியூர் புன்னை நாதரே அவருக்கு இப்பாடலை இயற்ற உத்தரவிட்டதாகவும் பின்குறிப்பு ஒன்று இருந்ததாக ஒரு பாடகர் மைக்கிலேயே சொன்னார்.

ஒருமுறை இவர் எழுதிய பாடலை தமிழில் இருந்ததால் பாடமுடியாமல் தவித்த கன்னடப்பாடகரை இவர் இழி பார்வை பார்த்து அப்பாடலை படித்துக்காட்டியும் விளக்கத்தைப் பாடகரின் மைக்கைப்பிடுங்கி இவரே சொன்னபோது வேர்த்து வடிந்திருந்தது. தமிழ் தெரியாத நீயெல்லாம் நடைபிணம் போல என்று சாபமும் அளித்தார். “காதை குத்தா தைத்த தித்த கதிமி டத்தோ” என்ற அந்த ஒருவரி பல்லவிக்கு இவர் அளித்த விளக்கம் இன்னும் யாருக்கும் புரியாமல் அலைய, தானே தமிழ் சித்தர்களைத் தேடி ஓடிக்கொண்டிருப்பதாக பொய்யறுமொழிப் புலவர் கூட சொன்னார்.

தமிழில் பாடாமல் தமிழில் இருந்து தோன்றியிருந்தாலும் அந்நிய மொழிகளான சமஸ்கிருதம், தெலுங்கு, கன்னடம் போன்ற மொழிகளில் பாடுவது தமிழுக்கு செய்யும் துரோகம் என்று பலமுறை துவாதசி கூட்டங்களில் இவர் உரையில் சொன்னதுண்டு. தமிழில் பாடல் இயற்றுவது ஒன்றும் கஷ்டமான வேலை இல்லை என்று இவர் பலமுறை எடுத்துக்காட்டியிருக்கிறார். இவரது முதல் பாடலான “வணங்குகிறேன் தாயே! வாழ்த்துவாய் நீயே! மனமென்னும் பேயே! அழித்திடும் நோயே!” என்ற பாடலை தன் தமிழாசிரியருக்கு அர்ப்பணித்திருக்கிறார். அந்தப்பாடல் இந்தியாவின் தேசிய கீதமாக ஆவதற்கு சகல தகுதிகளும் இருக்கிறது என்பது அனைவரது கருத்தும். புலவர்கள் நாட்டின் சொத்து, நாட்டுக்காக நாட்டைப்பற்றியே சிந்திப்பவர் எனனவே அனைவருக்குமான சிந்தனையையும் இவரே கஷ்டப்பட்டாவது செய்துவிடுவார். மேலும், எதுகையும் மோனையும் இருந்தால் உலகத்தரம் வாய்ந்த பாடல்கள் இயற்றலாம், கருத்து எதுவும் தேவையில்லை என்பது இவரது வாதம். காதல், பக்தி, மோகம் தவிர பெரிதாய் எதைப்பற்றி எழுதியிருக்கிறார்கள் என்று இவர் கூறுவார்.

இவர் தனது பாடல்களுக்கான மேடைகள் உள்ளூரில் வருடம் ஒருமுறை நடக்கும் கச்சேரிகளில் மட்டும் மேடையேறினால் சரிப்பட்டு வராது. இப்படியே தொடர்ந்தால் தமிழை உலக அரங்கில் நிலைநிறுத்த முடியாது என்று டிசம்பர் ஒன்றாம் தேதி மதராசுக்கு ரயிலில் டிக்கட் போட்டிருப்ப்பதாக கேள்வி. ஒருவேளை உங்கள் பக்கத்தில் அமர்ந்திருப்பவர் இவராகவும் இருக்கக்கூடும்.

ஜாக்கிரதை. ஜாக்கிரதை. ஜாக்கிரதை.

Advertisements

About ராமச்சந்த்ர சர்மா
A Music Buff

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: